2011

Het nieuwe tijdperk is aangebroken, of ik ben via een wormgat in een andere ruimte-tijd dimensie terecht gekomen. Om mij heen wanden vol handscanners. Daarnaast informatiezuilen met handleidingen. Ik kijk om mij heen en zie geavanceerdere winkelwagentjes dan ik ken uit mijn eigen wereld. Om niet op te vallen doe ik de andere mensen na. Ik pak mijn bonuskaart, hou deze voor een kast met ingebouwde scanner en pak de handscanner die ergens halverwege de wand oplicht.

Een blik op mijn boodschappenbriefje, dan op zoek naar het bijbehorende product om vervolgens de handleiding voor de scanner erbij te pakken. Ik kijk om mij heen en zie iedereen hetzelfde doen. Sommige hangend op het boodschappenkarretje, anderen druk overleggend, ruzie makend of vertwijfeld rondkijkend. Het doet me denken aan de speurtochten van vroeger op schoolkamp.

Ik aanschouw hoe een hoog bejaarde, krom gegroeide dame, geconcentreerd en bijna in slow motion doelgericht op de schappen af gaat. Als ze de schap dicht genoeg genaderd is schuift haar arm naar voren, beweegt tot een hoek van zestig graden ten opzichte van haar oksel, haar hand opent zich en precies wanneer dit proces voltooid is bereikt ze het product dat ze moet hebben. Haar hand omsluit het pak en in omgekeerde volgorde voltooid zich hetzelfde proces. Met diezelfde concentratie houdt ze de streepjes code voor de scanner en plaatst haar aankoop met militaire precisie in haar tas.

Ik vervolg mijn weg naar de komkommers. Weer terug bij mijn winkelwagentje realiseer ik mij dat een komkommer geen streepjescode heeft. Ik pak de handleiding erbij en lees het stappenplan nog eens door. Niets over komkommers zonder streepjescode. Ik lees verder onder het kopje “Wat u moet weten en wat u moet doen”. Ah, ik moet naar een weegapparaat, dan het stickertje pakken, de barcode scannen en indien ik twee van dezelfde producten heb, moet ik de barcode ook twee keer scannen.

Nadat ik al mijn boodschappen heb, begeef ik mij naar de wand die betaalpaal wordt genoemd en lees het hoofdstuk “reken af bij de betaalpaal”. Om de 5 seconden klinkt een digitale vrouwenstem: “bedankt en tot ziens”. Even waan ik mij op Schiphol, “Mind your step, Mind your step”. Ik kijk op en zie mensen hun kassabon voor een scanner houden. Daarna opent zich de gate naar hun thuiswereld.

Rechts van mij passeert de bejaarde dame die doelgericht en met de met precisie ingepakte tas in haar winkelwagentje op de poortjes af gaat. Vlak voor ze de poortjes heeft bereikt komt er een pubermeisje op haar af en maakt de dame duidelijk dat ze ad random door de computer is uitgezocht voor een controle. De tas wordt open gemaakt, de spullen eruit gehaald om vervolgens weer door het meisje te worden ingeruimd. Ze heeft duidelijk minder strategisch inzicht dan de bejaarde dame en houdt uiteindelijk boodschappen over die niet meer in de tas passen.

Bedankt en tot ziens.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Fun en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s