Kwartje

Met mijn gedachten nog in de fantasy wereld van “Magiër” van Raymond E. Feist, zet ik de computer uit, maak lampen uit, poets mijn tanden, kleed me om en kom op weg naar mijn slaapkamer door de keuken.

Het aanrecht kijkt mij aan alsof het zojuist ontploft is. Half lege potten, pannen en de complete kastinhoud hebben hun strijd gestreden. Uitgeput en ellendig hangt alles aan elkaar. Als je een kopje weg trekt stort alles in. Ik probeer het te negeren. Morgen, vroeg in de ochtend, zal mijn huishoudelijke hulp voor de deur staan. Ik doe de keukenlamp uit en met mijn boek in mijn hand wil ik terug keren naar de wereld van de magiër. Vlak voor ik mijn slaapkamer bereik draai ik mij om. Doe het keukenlicht aan, leg mijn boek voorzichtig op tafel en begin de vaatwasser in te ruimen.

Opeens moet ik denken aan de periode dat ik net op mijzelf was gaan wonen. En aan een Thuiszorg hulp die toen, dertien jaar geleden, mijn huishoudelijke hulp was. Voor een korte periode dan. Hij, een man, gekleed in donker blauwe maillot en gebreide crème kleurige trui, had wat moeite om bij mij te werken. Mijn huis zag er best netjes uit, maar de keuken, daar was het studentenappartement waar ik net vandaan kwam niets bij. Op een dag kreeg deze man, in mijn beleving totaal uit het niets, een woede aanval. Of ik soms dacht dat hij mijn slaafje was. Gehandicapten zijn egoïsten die denken dat de hele wereld om hun draait en dat iedereen hun rotzooi wel opruimt. Nou, hij paste ervoor. En mijn bezoek, die jongen die er altijd was als hij kwam, die kon zijn poten ook wel eens uitsteken.

Zo subtiel als ik altijd was en zoals het een echte gehandicapte betaamd accepteerde ik niet wat hij zei. Ik maakte hem subtiel, en in mijn beleving redelijk vriendelijk, duidelijk dat ik niet op zijn werk neer keek, het fijn vond dat hij kwam, maar dat hij zich niet met mijn privé leven moest bemoeien en gewoon zijn werk moest doen. Als hij dat niet wilde kon hij beter gaan. Wat hij dan ook direct deed.

Nu dertien jaar later sta ik een vaatwasser in te ruimen omdat ik vind dat ik dit echt niet kan maken tegenover mijn huishoudelijke hulp. Tsja, soms hebben dingen wat tijd nodig om op z’n plek te vallen….

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Fun, Persoonlijk en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Kwartje

  1. Davor zegt:

    I loved the Magician trilogy, too 🙂

    As for the rest of your blog, as far as Google translate could get me, there is no difference between handicapped and the rest of us. Very few people would not behave the way you did. I know many of them personally, unfortunately 🙂 But as you said, it takes time for things to fall into place.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s