Beeld(ver)vorming

Nog 20 minuten en dan start mijn presentatie Beeld(ver)vorming. Een presentatie over beeldvorming en overtuiging. De ruimte waarin ik moet presenteren is door een aantal schermen afgebakend en staat via deuren in verbinding met andere ruimtes.

Een catheder met laptop en externe boxen staat klaar. Ik plaats mijn usb-stick in de laptop. Power Point heeft vandaag geen zin. Ik sluit snel mijn eigen laptop op de beamer aan. Mijn scherm wordt zwart, geen teken van leven meer. De zenuwen in mijn lijf worden voelbaar. Een voor de kinderen ingehuurde clown komt nog even wat van mijn kostbare tijd snoepen. Ja! Gelukt! De laptop gaat weer aan. Net op tijd. Het publiek, de volwassenen, komen achter de schermen vandaan en gaan verwachtingsvol zitten.

Mijn beeldscherm oogt vreemd, de pictogrammen zijn uit proporties getrokken. Een melding verschijnt: “De instellingen van uw klok zijn terug gezet, dit kan voor problemen zorgen”. Een snelle blik ziet 05:04, 1 januari 2001. Ik krijg acuut last van voortijdige zweetlozing.

Ik begin met de presentatie en zet het filmpje aan waarmee ik wil beginnen. Geen geluid. Een snelle denker uit het publiek komt op het idee de microfoon op de boxen van mijn laptop te richten. Wow, wat een idee. En het werkt! Ik haal diep adem en overtuig mijzelf dat het nu allemaal goed komt. Het filmpje is voorbij en ik begin met mijn introductie. “….Ik heb een aantal foto’s die ik jullie laat zien”, ik klik op de afstandsbediening om een fotosheet te activeren. Zwart. Er gebeurd niets.

Ik rij naar de catheder waarop mijn laptop staat. Ah, de rand van de catheder blokkeerd het signaal van de afstandsbediening. Gezien de opstelling is er weinig aan te veranderen. Ik maak van de gelegenheid gebruik om mijn anticipeer talenten in te zetten. Zoals altijd weet ik niet wat ik roep, maar het genereert meestal een lach en daarmee ontspannig.

De presentatie die bedoeld is om als een vloeiend verhaal te worden verteld wordt een grote uitdaging. Dit is presenteren met hindernissen. Wellicht een mooie titel voor een volgende presentatie. We zijn zo’n half uur onderweg en de presentatie loopt aardig, mede doordat  we even geen Power Point nodig hebben. Het publiek luistert aandachtig en ik voel de flow van eenheid met het publiek opkomen. Achter het scherm vallen koffiekopjes van een dienblad. Een opmerking, een lach.

Mijn getimede stilte bij een gevoelig stukje tekst is mooi, kippevel. “KEDENG!” een houten, zware deur zwaait open. “Oh, sorry”. Ja, impact had het wel… Het laatste deel van de presentatie bestaat uit het bekende hindernissen traject met de Power Point sheets. Opgelucht neem ik het applaus in ontvangst. Ondertussen vraag ik mij af hoe gemeend het is na deze wanprestatie. Ik bedank de mensen en excuseer mij voor de rommelige presentatie. We sluiten af en ik maak mij klaar om te vertrekken. Ik kom niet weg, mensen komen naar mij toe. Vertellen dat ze het mooi vonden en interressant. Ze stellen mij vragen en willen meer weten over mijn ervaringen en visie.

Drie kwartier later zit ik in de auto met een verward gevoel. Hoe kan dat nou? Het was toch echt heel slecht gegaan. Ik baal. De kwaliteit van mijn presentatie is er niet uitgekomen. Een paar dagen later krijg ik van de opdrachtgever de ingevulde evaluaties. Alleen maar positieve reacties. Niet begrijpend, maar wel enigszins opgelucht sluit ik mijn videocamera aan op de tv. Nu pas durf ik terug te kijken.

Inderdaad, gezien alles wat er gebeurd, valt het eigenlijk wel mee.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Fun, Persoonlijk en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Beeld(ver)vorming

  1. Maureen zegt:

    Da’s inderdaad beeld(ver)vorming! Zeer herkenbaar. Zucht! Soms is het handig als je dat stemmetje van binnen uit kunt zetten, niet zo kritisch naar jezelf zou kunnen kijken en jezelf wat meer “slack” zou kunnen geven, meer krediet. Het kost je anders heel erg veel energie, die je ook op andere manieren zou kunnen inzetten. Heerlijk als andere mensen op deze aarde je daaraan kunnen herinneren en je laten zien dat het allemaal wel meevalt. Dank voor het delen!

  2. Patty zegt:

    Zo zie je maar, uiteindelijk gaat het erom of je een goed verhaal te vertellen hebt. En dat heb jij!

    Een hartelijke groet en bedankt voor de mooie presentatie. Afzender: de snelle denker uit de zaal 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s