Slippertje

Mijn nieuwe, voorzien van lift en andere mooie snufjes Volkswagen Transporter en ik zitten nog in de kennismakingsfase. Ik neem hem mee naar Rosmalen om een antislipcursus te volgen. Op de parkeerplaats kijken de mannen hun ogen uit en slaken kreten van bewondering. Ik weet dat ik er best oké uit zie, maar dit overvalt mij. Hun blikken glijden langs mij heen. Oh, het gaat om mijn bus. Eerst een lesuur theorie, heren! Voorzien van koffie en thee gaan we aan de slag. Een beeldende PowerPoint presentatie voorzien van live commentaar geeft de nodige inzichten. Remweg, concentratie, onderstuur en overstuur. Dit laatste geeft mij een weinig geruststellend gevoel.

We gaan de baan op. De coating en watersproeiers zorgen voor een zomerse ijsbaan. Ik zet mijn ruitenwissers aan en rij de baan op. In tegenstelling tot mijn rijlessen moet ik hier meer gas geven zodat ik ga slippen. Gelukkig ben ik voorzien van ABS en ESP. Helaas weet de instructeur daar wel raad mee; die zetten we uit. Als ik net op snelheid ben en denk het valt wel mee, trekt de instructeur kort aan de handrem zodat overstuur optreed. Even waan ik mij Schumacher in een slip op het parcours van Monaco. Tegensturen, los laten en doorrijden. Tijd voor een volgende baan. Aankomen rijden, op een teken vol op de rem en uitwijken. Dit wordt herhaald met verschillende snelheden en remtijden. Ik weet nu hoe het voelt om over acht pionnen heen te denderen.  Als laatste gaan we naar de baan waar al het geleerde moet worden toegepast. Mijn bus en ik raken op elkaar ingespeeld. Onderstuur, overstuur en…. stilstand. Ans, een dame die met mij meerijd, heeft gezien hoe de instructeurs dit doen; ze trekt aan de handrem….en vergeet deze los te laten.

Drie weken later rij ik op de snelweg en wordt overvallen door een wolkbreuk. Een stationwagen met caravan haalt mij rechts in en voor mij trapt een auto vol op de rem. Ik trek het stuur naar mij toe, rem met volle kracht en stuur naar de plek waar ik ruimte heb om uit te wijken. Geen onderstuur, geen overstuur en ook geen fractuur. Ik geef mijn bus en mijzelf een schouderklopje en samen  vervolgen wij onze reis.

Artikel in opdracht van http://www.beverautoaanpassingen.nl

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Fun, Persoonlijk en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s