Tand der Wijsheid

“Mevrouw de Bruin?”, twee door de zon behoorlijk gekleurde dames staan synchroon op en verdwijnen achter de deur waar “geen toegang” op staat. Ik ben op de afdeling kaakchirurgie. Een andere deur gaat open en ik word geroepen. Althans, dat neem ik aan, want april is al geweest. Ik mag in een luxe ligstoel plaats nemen en krijg over buik, hoofd en ogen een doek gespannen. De zes spuiten leveren een hartslag op die ik niet eens heb gehaald tijdens mijn fitness training. Vooral bij nummer zes, “deze is het ergst, daar komt ie!” De kaakchirurg excuseert zicht voor zijn lompheid. De assistente zegt iets over dichtbij het oor, de rest versta ik niet door het immense gekraak dat gepaard gaat met het gevoel doormidden gescheurd te worden. Via een spleet in de steriele doek zie ik een slangetje waar bloed doorheen gezogen wordt, toch de ogen maar weer dicht. Dit hele proces wordt nog een keer herhaald. Na een half uur ben ik twee verstandskiezen armer en zie ik er uit als een blauwe hamster. Terwijl de thermometer bij de deur 31 graden aangeeft krijg ik het advies goed te koelen. Onderweg naar huis kom ik een kennis tegen die ik lang niet meer gezien heb, hij vraagt enthousiast hoe het met mij gaat. Ik hoop maar dat hij begrijpt dat mijn onverstaanbare gemompel geen onwil is. Nog anderhalf uur en dan begint de wedstrijd Nederland-Brazilie. Coldpack in de ene hand, een slabbetje in de andere. “Ub oll-lland ub!”

Gelukkig schijnt de zon.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Fun en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s