
Zweepslag
13 december 2011Veranderingen gaan vaak gepaard met weerstand bij de mensen die het moeten ondergaan. Zo ook nu bij de absurde stapeling van bezuinigingen en hervormingen door ons huidige eerst-doen-dan-denken-kabinet. Aan het hoofd “Cliniclown” Mark Rutte als de premier van alle Nederlanders. Daaronder het CDA dat worstelt met zichzelf, de “C”, de “D” en ook de “A” is ver te zoeken. De VVD zou het liefst van Nederland een beursgenoteerd bedrijf maken en de PVV gedoogt, gedijt en geniet.
Marktwerking en eigen verantwoordelijkheid zijn de stokpaardjes waarmee ons kabinet Nederland wil redden van de ondergang. De complete zorgsector wordt uitgekleed onder de noemer hervormingen voor behoud van zorg voor hen die het écht nodig hebben. Op de vraag wie dat zijn, kan niemand antwoord geven.
Dit kabinet zet in op concurrentie die moet leiden tot een gezonde balans van vraag en aanbod en stimuleert tot het leveren van kwaliteit. Daarbij vergeten ze dat het gaat om mensenlevens die worden overgeleverd aan commerciële organisaties. Commerciële organisaties willen winst maken. Het logische gevolg is dat de mensen om wie het gaat, gereduceerd worden tot een product en het beleid niets anders is dan zoveel mogelijk productie draaien. Daarbij kijkend tot hoever je kan minimaliseren om kosten zo laag mogelijk en winst zo hoog mogelijk te krijgen.
Overgeleverd aan deze veredelde fabrieken en hun op winstbejag georiënteerde bestuurders, kunnen de mensen geen kant meer op en moeten de voorwaarden en verschraalde zorg voor lief nemen. Het kabinet heeft het over keuzevrijheid, maar welke waarde heeft keuzevrijheid als je nergens heen kan waar het echt beter is? En als er geen concurrenten zijn? Of als je door allerlei vastklevende consequenties alleen maar ellende krijgt als je naar de concurrent wil gaan? En zijn A, B en C wel echt verschillend of hangt het allemaal onder organisatie en marketingbeleid X?
Onze regering roept over eigen verantwoordelijkheid en solidariteit. Daarmee bedoelen ze: als je geen werk hebt, is dat je eigen schuld, los het maar op. Zo niet, dan korten we je uitkering nog wat meer, misschien lukt het dan. Ben je zorgafhankelijk dan kan je het vanaf nu vergeten, zoek maar vrijwilligers en mantelzorgers, anders heb je een probleem. Begeleiding nodig om mee te komen in het onderwijs? Jammer, die krijg je niet meer, doe maar wat beter je best.
Het is de onzichtbare zweep die wordt gehanteerd onder het mom van een beetje aanmoediging doet wonderen. Het is straffen zonder goede alternatieven te bieden. Iedereen weet: dat leidt tot frustratie, woede, geestelijke en lichamelijke ziekte. En speciaal voor de VVD’ers; dat leidt tot hogere kosten.
Dit kabinet kan beter werken aan stimuleren van intrinsieke motivatie op basis van positieve input en beloning. Uit honderden onderzoeken en ervaringen blijkt dat dit, in tegenstelling tot straffen, ook op de lange termijn goede resultaten heeft. Gedrag dat voortkomt uit angst, de straf, is alleen maar anticiperen om de vervelende consequentie niet te hoeven ondergaan. Iets doen vanuit je eigen wil, omdat het je een goed gevoel geeft, is constructief en levert uiteindelijk nieuw, gewenst, gedrag op. Als mensen zich goed voelen, krijgen ze een positiever zelfbeeld en groeit de daadkracht, bereidheid en solidariteit vanzelf.
Veel mensen willen wel, willen hun steentje bijdragen, komen met alternatieven om toch mee te kunnen doen, maar het is het systeem dat dit vaak onmogelijk maakt. Het is het systeem dat meedoen tot één groot gevecht maakt. Een gevecht waar alle energie en tijd in gaat zitten, die anders positief en constructief zou kunnen worden ingezet.
Het is terechte weerstand die ontstaat. Dit kabinet tornt aan de waardigheid en autonomie van zijn burgers. Het ontneemt vele de mogelijkheden, moed en kracht om talenten in te zetten. Pas als de randvoorwaarden goed zijn, kan je mensen aanspreken op eigen verantwoordelijkheid. Pas dan mag je verwachten dat iedereen naar vermogen meedoet. De overheid heeft de taak en voortrekkersrol om deze randvoorwaarden te creëren. Het is absurd dat ze dit doorschuiven in handen van het commerciële machtssysteem.
April Ranshuijsen
www.siriusmoves.nl
Twitter: @SiriusApril
Zaterdag 10-12 naar Den Bosch geweest, demonstratie tegen dit beleid in de Brabant hallen. Hier zag ik een stuk of 5 duizend mensen die het met elkaar eens zijn. Tegelijk worden deze mensen verdeeld door de “leiders” welke in het in details met andere “leiders” oneens zijn. Deze denkers met grote verantwoordelijkheid tegenover de achterban zorgen ervoor dat we niet samen in actie komen op de juiste plaats en dezelfde tijd. Angst om het met elkaar op details oneens te zijn is hier nog al eens de oorzaak van. Beleid makers leven vaak in hun eigen torentje en kijken te vaak naar de verschillen in plaats van de gezamenlijke doelen van de mensen waar zij voor zouden kunnen staan.
Hierdoor is de kloof tussen de mensen op de werkvloer en de woordvoerders vaak net zo groot als tussen de burger en de politiek. De details in wensen welke verschillen, worden uitvergroot door Mannetjes en vrouwtjes en zo ontstaat de twist tussen partijen.
Hier is iedereen de dupe van en daardoor staan we verstopt in de Brabant hallen met z’n allen te luisteren naar sprekers die ons vertellen wat wij al weten, niet erg constructief. We zouden het kunnen hebben over wat “we” er aan willen doen en wanneer we samen naar de juiste plek afrijzen, den Haag. Ons niet laten vertellen waar we mogen demonstreren maar het gewoon doen. Niet vragen wanneer we dat mogen maar het recht om te demonstreren gebruiken zonder de verzonnen zogenaamde vereiste toestemming. Laten we ons uitlachen omdat we van alles pikken en met elkaar vechten? We kunnen bloggen wat we willen, ventileren wat we vinden, dat kost energie, wat willen deze er voor terug, een borst kloppende reactie?
Genoeg geluld, we weten wat we willen,…Lach Huil…Vecht…!